Науката објаснува – Зошто не треба да ги тепате вашите деца!

0

ДЕКЛАРАЦИЈА ЗА ПРАВАТА НА ДЕТЕТО

(Усвоена и прокламирана со резолуцијата на Генералното собрание на О.Н. 1386
( XIV ) од 20 ноември 1959.)

Бидејќи народите на О.Н. во Повелбата ја потврдија својата вера во основните права на човекот и во достоинството и вредноста на човековата личност и бидејќи одлучија да го унапредат општествениот развој и да создадат подобри услови за живот и поголема слобода, О.Н. во Универзалната декларација за правата на човекот прокламираа дека на секого без каква било разлика, како што е раса, боја на кожа, јазик, вероисповед, политичко или друго мислење, национално или социјално потекло, имот, раѓање, или други околности, му припаѓаат сите права кои се наведени во декларацијата.

Бидејќи на детето поради неговата физичка и ментална незрелост му е потребна посебна заштита и грижа, вклучувајќи соодветна правна заштита пред и по раѓањето, потребата за таква посебна заштита била утврдена во Женевската декларација за правата на детето од 1924 и била призната во Универзалната декларација за правата на човекот и во статутите на специјализираните агенциите и меѓународни организации кои се грижат за доброто на децата.

Бидејќи човештвото му должи на детето најдобро што може да му пружи, Генералното собрание jа прокламира оваа Декларација за правата на детето, за да може да има среќно детство и за да може да ужива заради свое сопствено добро и добро на општеството, наведните права и слободи во неа, ги повикува родителите, мажите и жените како и поединците, добротворните организации, локалните власти и националните влади да ги признаат овие права и да се грижат за нивно почитување со законски и други мерки, постепено преземани во согласност со следните начела.

За жал во светот оваа „казнена“ мерка се уште се применува како главен извор на дисциплина.

Двајца од секои три родители во САД даваат приоритет на тепањето како форма на дисциплина.

Ова се последните научни и психолошки наоди кои се однесуваат на телесното казнување на децата…

Во една статија објавена во Journal of Family Psychology, истражувачите започнале да се осврнуваат на две постојани прашања; дали психолошките влијанија од тепањето се споредливи со оние од физичка злоупотреба.

За да се направи оваа определба, научниците проценувале над 100 студии во кои биле вклучени над 160 000 деца. Од 17 стандардни психолошки исходи на физичка злоупотреба, тепањето било забележано во 13.

Елизабет Гершоф, професор по човечки развој и семејни науки на Универзитетот во Тексас во Остин, вели:

„Не само што тепањето не влијае врз послушноста, туку тој вид на казнување придонесува за “зголемено анти-социјално однесување, агресија, ментални здравствени проблеми и когнитивни тешкотии”.

“Вие не може да ги казните однесувањата на детето кои вам не ви се допаѓаат…”

Д-р Алан Каздин и професор по психологија и детска психијатрија на универзитетот Јеил вели: “Не можете да го казните однесувањето што вам не ви се допаѓа”, па затоа, “Нема потреба од телесно казнување врз основа на истражувањето.”

Каздин ги заклучува своите наоди на отворено јасен начин:

“Ние не се откажуваме од ефикасна техника. Ние велиме дека (тепањето) е ужасно нешто што не функционира. “

Физичкото казнување, вклучувајќи тепање, може да функционира краткорочно. Овој ефект е прилично едноставен за објаснување: Децата се плашат да бидат удрени! Но, овој резултат едноставно не е долготраен.

Причината поради која тепањето не функционира долгорочно, според Каздин, е затоа што децата не поседуваат развиен механизам за казна / награда (нуспроизвод на зрел мозок). Оттука, детето не е во состојба да го промени своето однесување по физичкото казнување.

Дали со овој начин на „дисциплина“ незнаејќи храниме насилна нација?

Во студијата од 2011 година објавена во Child Abuse and Neglect заклучува дека тепањето може да резултира со “меѓугенерациски циклус на насилство во домовите” каде што се случило физичко казнување. Со други зборови, родителите може – несвесно – да создадат вечен циклус на физичко насилство.

Истражувачите вклучени во студијата интервјуирале родители и деца на возраст од 3 до 7 години од над 100 семејства. Анализата на истражувањето заклучува дека децата кои се физички казнети се со поголема веројатност да прифатат физичко насилство како средство за решавање на конфликти со врсниците.

По овој вид на казнување има индиректни промени во начинот на кој детето мисли (и се чувствува) за нештата.

Роберт Ларзелере, професор во државен универзитет во Оклахома, специјализиран за родителска дисциплина, не се согласува со премисата околу поголемиот дел од гореспоменатото истражување.

Ларзелере – и многу други – се поборници на “условно галење”, при што актот е инкорпориран во други форми на дисциплина – вклучувајќи го и привременото ограничување на привилегиите (на пример, времето на играње), временско ограниченото казнување и ефективна комуникација помеѓу детето и родителот.

Она што е интересно е дека двете страни на расправата се согласуваат со едно нешто: Тепањето не треба да послужи како главен извор на дисциплина.

При објавување на материјали од порталот www.hybread.mk во друг медиум, задолжително наведете го изворот од кој е преземен текстот.