„На Струга дуќан да имам“ – Коста Солев Рацин

0

„На Струга дуќан да имам“ – Коста Солев Рацин

Изгори, мерак, изгори,
изгори — пепел се стори!
Сал не скоривај јадови
на стари, добри мајстори!

Времиња тешки дојдова
уште по тешки прокуди,
от ден на ден се умира
и душа бере с години.

Не пеј песната страдална —
в гората капат лисjата,
водите течат — ронат брег
и влечат млади јасики.

Чаршиите изумреа,
дуќаните запустеа —
пропадна сичко, прокопса
занает златен – рѓоса.

2.
Ние имафме чаршии
и рој — кошница пазари
и ред редени маази
плни, преплни со стока.

Слегнеш ли долу в чаршиа,
минеш ли покраj дуќани —
пукот и врева — работа
и алтан плно чекмеџе!

Сами ковафме кондури
правефме бочви, мотики,
с нашите раци маjсторски
дигнафме бели градови.

Кој ни ги срина, кој ни ги
очумаве градовите?
Кој ни запусте, затвори
дуќани, куќи високи?

3.
Наквечер доjди, наквечер,
наквечер — в прва темница,
мини го прагот раскапан
влези во трошна одаја,
на миндер седни накривен
со каракамен на гради:
каде е, каде радоста
каде е куќа весела?

Штамата чмае, штамата
дебнее пуста проклета,
како ли, боже, чумата
в косите, сичко стегнала.

По сокацитe чекорат
кондури с клинци ковани,
штамата сечат с ножови
и пиат вино румено.

А в бафчи трендафилите
слушаш ги — со темницата
шепотот севда без мерак,
шепотат — златни времиња!

4.
Прикаски си останаа
старите бочви со вино!
Прикаски болни, таговни
грутки во срце снеговни!

Раскапани, буѓосани
со обрачи рѓосани,
по темни изби мемливи
риат ги црвци смрдливи.

Никоj не кова, не прави
старите бочви големи!
Старите бочви – преполни
со рујно вино црвено!

И ноќе — слушаш! — баботат
по бочвите саjбиите!
Деца се плашат — бегаат
сништа за стари времиња…

5.
Банки дигнаа палати
распнаа мрежи широки,
банки дигнаа палати
и кули танки, високи:
нагоре кула висока
надолу земjа длабока.

От сичко носат кајмакот
од пот’та цедат го сокот,
от сичко носат кајмакот
маката нам оставаат!

Банки дигнаа палати,
банки на нови имами,
кондури друзи коваат
с мотики гроб ни копаат –
паjдоса, златен, рѓоса
нашиот чесен занает!

6.
Aj, на наломи излези
бело Фиданче писано,
прошетаj долу в чаршиа
кога седам на кепенци!

Ако со око погледнам
око е — да го ископам,
ако со рака посигнам
рака е — да ја исечам.

Но ако срам ме залиса
оти сум жив закопан,
кажи ми, кажи, Фиданче
кaj да се кpиaм со лице?

Majcтop беф и устабаша
мaјcтop бев — станаф чираче:
за борч продадоф дуќанот
за борч продадоф алатот —
с две раци сум, и тиa две
скапаjа се без работа!

7.
Тешката тага, тeшката,
тешката тешко засвири!
Севда е тешка, голема,
уште по тешки прокуда!

Наточи вино крваво!
Наточи на вepеcиja!
Донеси да ja коваме
на Крали Марка сабjата!

В горите лисjа капале —
в избитe веди мcкaјaт!
В поле над млади jаганца
ножеви остри лскаjат.

На Струга дуќан да имам
на кепенците да седам,
да видам, само да видам
и на кепенкот да умрам!

При објавување на материјали од порталот www.hybread.mk во друг медиум, задолжително наведете го изворот од кој е преземен текстот